• Home
• Wie is Erica
• Boeken
• In de media
• Artikelen / blogs
• Lezingen
• Contact

Artikelen & blogs > Wees geen kuddedier. Dat voorkomt zakgeldinflatie

Mijn kinderen van 12 en 10 jaar krijgen resp. €2 en €1,50 zakgeld. Ze kunnen een euro bijverdienen door het glas weg te brengen of naar de bakker te gaan. Nu las ik in een tijdschrift dat hun leeftijdgenoten gemiddeld al €5 en soms zelfs €10 krijgen. Ben ik te streng?

De doorsnee mens voelt zich graag uniek, maar gedraagt zich als een kuddedier. Wat deed jij bijvoorbeeld afgelopen Paasmaandag? Eet je weleens bij McDonalds? Zijn je lievelingswijnen of -boeken populair? Heb je een autolening, uitvaartpolis of hypotheek lopen? Vast wel. Want of het nu gaat om aankopen, eetvoorkeuren of financiële keuzes, we lopen meestal met de massa mee. Wie zijn eigen koers vaart, kan immers fouten maken. Maar wie meegaat met de stroom, kan altijd roepen: Ja, maar iedereen deed dat zo!

Ook in zak- en kleedgeldbedragen sluipt kuddegedrag. Daardoor knaagt de twijfel als een ander royaler geeft. Die sociale druk veroorzaakt zak- en kleedgeldinflatie, want onzekere ouders gaan opbieden tegen elkaar. Mede hierdoor krijgt een doorsnee 18-jarige, volgens het Nibud, maandelijks 50 tot 100 euro kleedgeld van pa en ma. Waar moet de 30 procent van de gezinnen die -ook volgens het Nibud- geld tekort komt, die €1.200 per kind per jaar in hemelsnaam van betalen?

Complete onzin dus, die normbedragen. Qua zakgeld moet je als ouder helemaal niks. Alles begint met jouw persoonlijke visie op de financiële opvoeding. Wil je dat je kind eeuwig klaagt over salaris en vaste lasten? Of zie je liever dat hij zelfstandig wordt, een eigen zaak opzet, vermogen opbouwt, genereus kan zijn en zich lachend staande houdt in deze markteconomie waar de verkoophyena’s 24/7 azen op je geld? Ouders hebben daar enorm veel invloed op.

Zakgeld kan een handig opvoedmiddel zijn. Net als bijverdienen, duidelijke afspraken en grenzen, uitleg over marketing en reclame en het goede voorbeeld van de ouders. Zakgeld is geen cadeautje of een recht. Het gaat samen met de plicht ermee uit te komen en ervan te betalen wat afgesproken is. Maak het zakgeld niet te hoog. Anders bereik je nooit dat magische leermoment waarop je kind paniekerig roept: “Mag ik alsjeblieft nu vast mijn zakgeld? Ik móét X kopen.” Waarop jij quasi-meelevend en –geschrokken uitlegt: “Oh nee, dat kan echt niet. Je zou lenen voor consumptie!”

Zakgeld hoort te vervallen zodra je kind serieus bijverdient. Vanaf 13 jaar mag hij folders bezorgen. Voor die tijd kan je kind verdienen aan klusjes thuis. Of door goederen of diensten te verkopen, bijvoorbeeld aanstaande Koninginnedag. Vergeet als ouder nooit dat de weg naar financiële zelfstandigheid op zeer jonge leeftijd start. Is je kind volwassen, en in het bezit van een baan, partner, huis, hypotheek en kinderen, dan is de kans op ingrijpende veranderingen vrijwel bekeken. Hulde dus aan deze vragensteller die geen kuddedier wil zijn. Niet meelopen, maar een eigen visie. Daar heeft je kind wat aan.

Lezersreacties:

Krap

Nee, u bent niet te streng. Hou ze maar krap. Dat is de beste leerschool. C. Koudenburg

Saamhorigheid

Onze zonen van 12 en 14 jaar krijgen vanaf hun geboorte hun leeftijd als maandbedrag. De helft gaat automatisch naar hun spaarrekening; de andere helft naar hun bankrekening. Daar moeten ze beltegoed, cadeautjes e.d. van betalen. Voor de 30 km die ze dagelijks naar school fietsen, krijgen ze elk 1 euro per dag. Dat wordt op vrijdag cash betaald. Vanaf 8 jaar denken ze mee over grote aanschaffen. Dat geeft ze eigenwaarde en bevordert de saamhorigheid in ons gezin. Mw. Stakenborg

Cadeautjes

Niet alleen de hoogte van het zakgeld is van belang, maar ook wat het kind  ervan moet betalen. Wij verwachten dat ze een deel sparen voor bijvoorbeeld  cadeautjes. Otto Moerbeek

Dure kleding

Wij gaven onze dochters vanaf 14 jaar aardig veel zak/kleedgeld, maar ze moesten alles zelf betalen, ook schoenen, jassen en cadeautjes. Ze konden niet lenen. Een van de twee had een dure kledingsmaak, maar toen het haar eigen geld betrof, was dat probleem opgelost. Af en toe was lastig dat ze een cadeautje moesten kopen en geen geld meer hadden. Dat was leerzaam. Nu zijn beiden afgestudeerd en kunnen goed met geld omgaan. Wij zijn nog steeds tevreden over ons systeem. Paul A.M. van Dongen

Volgende week:

Een kennis van mij moest na het overlijden van haar man veel erfbelasting betalen over het erfdeel van haar kinderen. Moeten mijn ouders (met een duur huis, maar geen spaargeld) nu ook vast voor de erfbelasting reserveren? Of is er een betere oplossing?

Bijblijven in geldzaken? Klik hier voor mijn gratis nieuwsbrief. En volg me op Twitter!